hayatın kuralları

 

Kusursuz birer robot haline getirilmek için doğduğumuz andan ölümümüze dek düzenini aksatmadan ilerleyen sistemin içinde tüm gereklerin gerçekleştirilmesiyle görünmez, saydam deneylere maruz kalıyoruz. Bu deneylerin isimlerini, cinsiyetlerini bilmiyoruz; bu deneye “hayat” diyoruz çoğunlukla.

Acımasız bir gerçek de olsa; annemiz bizi, bir bebek ya da kıymetli bir varlık olduğumuzdan ötürü değil, onun bir parçası olduğumuzdan ötürü seviyor, ilgileniyor. Egosunu gökdelenlerle yarıştıracak bir parçacığız; biz onun çocuğuyuz; ona ait bir şey olarak sevilmeli, ilgilenilmeli ve en sonunda da mükemmel ve başarılı olmalıyız.
Çünkü insan denilen tabiat oluşumunun başından beri merkezi kendisidir; Parçacık olan insanların isim ve soyisimleri yoktur; sıfatları vardır: Derya Hanım’ın kızı, Mehmet Bey’in torunu gibi. İnsanlar bütünüyle buna değer vermektedir; sıfatsal olarak kan bağı taşıyorsan sen onun biriciği olabilirsin; çünkü onun adını dünyaya duyurabilecek, onun egosunu tavan yaptıracak veliahtsındır.
Buna uygun biçimde ekilir, biçilir, yetiştirilirsin, kurallar dahilinde. Doğru ve yanlış, onların bireysel egemenliğine söz getirmeyecek kavramlardır, ya da egemenliğin refahına göre şekil değiştirir. Yapılan yanlış sonucu kan bağımız olan kişiye karşı hissettiğimiz suçluluk duygusu zamanla bizi onun istediği model içine sokmaya başlar. Robotluğun ilk aşaması da budur; ancak bunu asla fark etmezsiniz.

Aslında doğmakla birlikte ölmenin başlaması gibi, insan olmakla birlikte robotlaşmak başlar, ilk evrede. Bu nedenle doğum sonrası ve aile içi yaşantı ve kurallarının açıklayıcı olması hayatın diğer bölümlerinde gerçekleşen robotlaştırma politikasına iyi bir meta oluşturur.
Günlük yaşantımızda, ilişkilerimizde, devlet kurumlarında, çarşıda-pazarda bu kadar kuralın olması gerçekten huzuru ve birlikteliği ayakta tutmak için midir yoksa gizliden gizliye robotlaştırmak için midir?

Benim fikrim; insanları tek tür yapmakla gelecek birlikteliğin sağlanması. Amaç olan; aynı zamanda araçtır da.

Ve kurallar dahilinde cenazen kaldırılacak; bir şeylere hayır demenin; bir şeyleri reddetmenin zamanı gelmedi mi?

(Ali Beydan)

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)
hayatın kuralları, 10.0 out of 10 based on 1 rating
Bu yazıyı Beğendiyseniz lütfen sadece kendinize saklamayın, paylaşın!