KÜLÜMÜM İÇİNDE KÜLÜN

Ben senden önce ölmek isterim 

İyisimi, beni yaktırırsın
Odanda ocağın üstüne korsun
İçinde bir kavanozun
Kavanoz camdan olsun
Şeffaf, beyaz camdan olsun
Ki içinde beni görebilesin…
Fedakarlığımı anlıyorsun:
Vazgeçtim toprak olmaktan
Vazgeçtim çiçek olmaktan
Senin yanında kalabilmek için
Ve toz oluyorum
Yaşıyorum yanında senin
Sonra, sende ölünce
Kavanozuma gelirsin
Ve orada beraber yaşarız
Külümün içinde külün
Ta ki bir savruk gelin
Yahut vefasız bir torun
Bizi ordan atana kadar…
Ama biz
O zamana kadar
Karışacağız ki birbirimize
Atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
Yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız
Ve bir gün yabani bir çiçek
Bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
Sapında muhakkak
İki çiçek açacak:
Biri sen
Biri de ben.


Nazım Hikmet

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)
Bu yazıyı Beğendiyseniz lütfen sadece kendinize saklamayın, paylaşın!