ölüm var

 

Acele etmeli ölüm var !
Her şeyi düzeltebilirmişiz gibi geliyor değil mi? Bütün küslükleri bir gün bitirebilir, bütün gönülleri şak diye alabilir, bütün ertelenmiş dostlukları bir gün ”Hadi” deyip gerçekleştirebiliriz sanıyoruz değil mi?
Nasılsa daha vakit var… Nasılsa daha bir ömür yaşayacağız… Nasılsa dünya küçük… Nasılsa bir yerde karşılaşırız… Oluru varsa tesadüfler yaratır zaten öyle değil mi? Nedir ki acelemiz? Derken…
Ölüm giriverir araya. Bütün planları bozar…
Barışmadan, dost olmadan gidiverir o…

Bakakalırsın. Elinde bir sürü kelime.. Bir dakika dersin. Benim daha sahnem bile gelmedi, nereye?…
Kalp kırdıysan bir özür bile dilemediğine yanarsın, kalbin kırıksa bir sitem edemediğine…
Öyle kalırsın…
”Neden daha önce gidemedim ona da şu gönlümü al da arkadaş olalım artık demedim” dersin. Birden fark edersinki..
Meğer o kadar zamanımız yokmuş. Meğer bir ömür daha yaşayamayacakmışız… Meğer yolun sonuna gelmişiz…
Ertelemek.. Ah ne feci birşey. Bu gün değil yarın.. Yarın değil öbür gün… Bu ay değil öbür ay… Sonraki bayram…
Belki seneye…
Doğru değilmiş. Yapmamak gerekirmiş… Bu gün bir kez daha öğrendim ki, biriyle arkadaş olmak istiyorsan çabucak olman gerekiyormuş…
Acele etmek gerekiyormuş.
Hiç vakit kaybetmemek gerekiyormuş..

 

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)
Bu yazıyı Beğendiyseniz lütfen sadece kendinize saklamayın, paylaşın!