Unutulan

 

 

Bu hayatın size ait olduğunu unuttunuz.

Sanatı, aşkı, sevişmeyi, sevgilinizin dudaklarını emmeyi, biraz sonra neler yapacağınızı hayal ederek baş başa yenen romantik akşam yemeklerinin tadını, oğlu kaybolan bir ananın acısını paylaşmayı, bir dosta yardım etmenin hazzını, ‘tanımıyorum sizin saçma sapan kurallarınızı’ diyerek başkaldırmanın  hazzını, güzel geen bir günün ardından aynada kendinize gülümsemeyi, sokakta rastgele bir çocuğun başını okşamayı, denizde taş sektirmeyi, çimlere fütursuzca uzanıp gökyüzünde biribirini kovalayan bulutları seyreylemenin huzurunu, şarkı söyleyip dans etmeyi unuttunuz hep.

 

Ölmüyor, öldürülüyorsunuz resmen. Zira yaşamıyor, süründürülüyorsunuz. Halbuki yaşamak isteseniz, önünüzde yaşanacak ne müthiş bir hayat vardı..

 

 

Ama siz yaşamıyorsunuz. Çünkü hayatınız, hep bir emir beklemekle geçiyor. Yaşamanız için birilerinin size ‘şimdi yaşa’ diye emretmesi gerekiyor belki ama onlar size sadece ‘şimdi öl’ diye emrediyor. Ya da en fazlası ‘şimdi sürün’

 

*Ahmet Altan- Kırar göğsüne bastırırken

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0 (from 0 votes)
Bu yazıyı Beğendiyseniz lütfen sadece kendinize saklamayın, paylaşın!